(ur. 1943)

Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1977 prowadził Pracownię Kompozycji Brył i Płaszczyzn na Wydziale Grafiki, od 1980 Pracownię Geometrii i Kompozycji, od 2001 międzywydziałową dyplomującą Pracownię Multimedialnej Kreacji Artystycznej.

Studia: Akademia Sztuk pięknych w Warszawie, na Wydziale Architektury Wnętrz; dyplom w Pracowni Projektowania Wystaw i Targów prof. Kazimierza Nity 1969.

Grafik, plakacista, twórca projektów graficznych książek i czasopism, malarz. Jest twórcą i dyrektorem Instytutu Sztuki Mediów. Wielokrotnie pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Grafiki. Od 1990 profesor nadzwyczajny, od 1996 zwyczajny. W latach 90. był inicjatorem

i z zaangażowaniem pracował przy utworzeniu Towarzystwa Grafików Projektantów, utrzymaniu Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie, reaktywowaniu konkursu „Grafika Warszawska”, wprowadzeniu zwyczaju przyznawania przez ASP doktoratów honoris causa i organizacji studiów wieczorowych na Wydziale Grafiki. Z podobną aktywnością uczestniczy w wielu międzynarodowych wystawach grafiki i plakatu, w kraju i za granicą; otrzymał wiele nagród.

Jego twórczość w zakresie „sztuki czystej”, czyli grafiki wykonywane w technice serigrafii i offsetu, a także rysunki ołówkiem – powstaje równolegle
z pracami z zakresu grafiki użytkowej (w tej dziedzinie dorobek artysty jest ogromny, przede wszystkim jest to grafika wydawnicza; był m.in. kierownikiem artystycznym w Wydawnictwach Artystyczno-Graficznych 1969–1975, redaktorem artystycznym dwumiesięcznika „Projekt” 1984–1992). Wśród twórców związanych z Wydziałem Grafiki należy do mniejszości – artystów reprezentujących nurt sztuki geometrycznej. Charakterystyczne dla jego prac graficznych z lat 90., np. z cyklu „Ślady mojej pamięci”, są pasy barwne, biegnące od krawędzi do krawędzi, a w rysunkach ołówkiem w ten sam sposób wykreślane linie, równomiernie zakrywające całą powierzchnię. Dążenie do prostoty i ograniczenie środków wyrazu to droga w przeciwną stronę niż ta, którą podąża główny czy też bardziej popularny nurt współczesnej grafiki użytkowej. Dla artysty uprawiającego obie dziedziny tworzenie takich rysunków oznacza moment skupienia, jest szansą znalezienia w sztuce obszarów osobistych.