(ur. 1959)

Profesor i wykładowcana Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Studia: Uniwersytet im A. Mickiewicza w Poznaniu.

Zajmuje się fotografią kreacyjną.

Wybrane wystawy indywidualne: 1992 – „Fotografie”, Galeria FF, Łódź; 1994 – „Przejrzystość”, Galeria FF, Łódź; 2003 – „Apotropeje”, Galeria Awangarda, BWA Wrocław; 2005 – „Ausgewählte Fotographien”, Galeria KuK, Monschau/Aachen, Niemcy; 2008 – „Formy i mimoformy”, Muzeum Stanisława Staszica, Piła; 2009 – „W cztery oczy”, Galeria PF, Poznań.

„Bez dyskusji”

„Te 100 fotografii to reakcja na pewien rodzaj przemocy. Odczuwam ją, gdy nagle cała przestrzeń miasta zostaje zamieniona w teren manifestacji.
W kwietniowe, słoneczne dni bieżącego roku, fotografując 100 cieni, odczułem inaczej ten rodzaj siły: przemoc tkwiącą w gwałtowności manifestacji, wzmocnioną przekonaniem o słuszności sprawy. Przemoc, wobec której niezgoda i bunt są niemożliwe, a przynajmniej podejrzane i bardzo trudne. Czy można zrozumieć czy wytłumaczyć to odczucie? Bez dyskusji. W takim razie raz jeszcze. Czy to przemoc zrodzona z samej słuszności? Słuszność rodząca przemoc? Przemoc bez adresata? Skąd bierze się ten dyskomfort i uczucie przymusu, skoro zgadzam się z manifestującymi? Z form manifestowania? Ze sposobów wyrażania jedności? Zbiorowa manifestacja blokuje lub neguje indywidualne doświadczenie. Czuję, że w takiej przestrzeni nie ma dla mnie miejsca. Nie chodzi o to, że się nie zgadzam, bo się zgadzam. Chodzi o to, że w przestrzeni publicznej nie mogę się zgadzać według własnego uznania. Czy dlatego muszę wymachiwać sztandarem? Żyć w otoczeniu pomników? I skąd ten lęk?” (Piotr Wołyński)