(ur. 1958)

Profesor na Węgierskiej Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie.

Studia: Węgierska Akademia Sztuk Pięknych w Budapeszcie, Wydział Rzeźby.

Podczas studiów, w latach 1980–1986 uczestniczył w wystawach i działaniach performance interdyscyplinarnej grupy Indigo, prowadzonej przez
Miklósa Erdély. Od połowy lat osiemdziesiątych uczestniczył w wystawach krajowych i międzynarodowych. W 1994 roku brał udział w programie Artslink
w Cleveland Institute of Art. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych kilkakrotnie przebywał na stypendium w Experimental Intermedia w Nowym Jorku.
W 1998 roku jego filmy pokazywane były w centrum Anthology Film Archives w Nowym Jorku.

Wybrane wystawy indywidualne: 1993 – Galeria Knoll, Wiedeń; 1996 – Galeria Studio, Budapeszt; 1997 – Galeria Knoll, Wiedeń; 1998 – ”Do You Know My Method?” („Znasz mój sposób?”), QQ Galeria, Kraków; 1999 – ”Calligraphy Powerplant („Elektrownia kaligrafii”), Galeria Spicchi dell`Est, Rzym; ”Context Trap” [(„Pułapka kontekstu”], Artpool, Budapeszt; 2000 – ”General Reminder’ („Uniwersalne przypomnienie”), z Yuri Leiderman, Art Media Center, Galeria TV, Moskwa; 2002 – ”Convergent Series” („Serie zbieżne)”, Café Europe, Centro di Arte Contemporanea, Rzym; ”Attention recycling” („Recykling uwagi”), Galeria Balen, Slavonskij Brod, Chorwacja; 2003 – ”Check Your Six” („Sprawdź swoją szóstkę”), Galeria Knoll, Budapeszt; ”Budapest Religious Graffities” („Religijne graffiti w Budapeszcie”), Galeria Liget, Budapeszt; 2004 – ”Convergent Series” („Serie zbieżne”), Galeria RAM, Rotterdam; ”Retrospective” („Retrospektywa”), Vendemiaire, Budapeszt; 2005 – ”Typewriter of the Illiterate” („Maszyna do pisania analfabety”), Annely Juda Fine Arts, Londyn; 2006 – ”OE”, Galeria Studio, Budapeszt; 2007 – ”Kairos vs Expeditus”, Ladaproject, Berlin; ”mute” („bez głosu”), Videospace, Budapeszt; 2009 – ”Power Is Invisible Until You Provoke It” („Siła Jest Niewidoczna Dopóki Jej Nie Sprowokujesz”), B5, Targu Mures, Rumunia; ”Fire in the Museum” („Pożar w Muzeum”), Galeria Platan, Budapeszt; ”Fortinbras in Year Zero” („Fortinbras w Roku Zero”), Galeria Vintage, Budapeszt.

„mute”

Być może najważniejszym przyciskiem pilota do telewizora jest bez głosu. Za jego pomocą możemy na nowo zdefiniować poruszające się obrazy
i przekonać się, że filmy można oglądać także bez dźwięku. Audiowizualna dramaturgia wykorzystuje w swojej konstrukcji przesadę w percepcji, tak abyśmy mogli zrozumieć podstawowe przesłanie wyłącznie dzięki obrazom.

Zamiast poddawać się pełnemu doświadczeniu audiowizualnemu, możemy odczytywać jedynie poruszające się obrazy. Inscenizowane debaty czołowych kandydatów politycznych skupiają uwagę publiczności – każdy szczegół jest drobiazgowo analizowany. Przez krótki okres czasu dwie osoby reprezentujące przeciwstawne bieguny znajdują się w tej samej przestrzeni. Ich język ciała funkcjonuje w czasie rzeczywistym, a ich interakcje, nawet jeśli formalne, są prawdziwe i żywe. Jeśli wyłączymy poziom manipulacji, czyli oryginalny dźwięk, nasze postrzeganie obazu może być przeciwne od planowanego. Żarty skupiają nasz wzrok na ekranie, a przekształcone dowcipy-stereotypy kierują krytyczne ostrze w bardziej bolesnym kierunku – do biurokratycznej infrastruktury współczesnej sztuki. Pojawia się nieoczekiwana forma krytyki systemu instytucjonalnego. (Johan Sjerpstra)